0(0)

ศ 20242 นาฏศิลป์ไทย ภาคเรียนที่ 2/2563 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

หลักสูตรรายวิชา

  1. ศึกษาเพื่อให้มีความรู้ความเข้าใจในเรื่อง ความรู้พื้นฐานทางนาฏศิลป์ไทย โขน และ
    ร าไทยลักษณะและวิธีการแสดงโขน นาฏศิลป์มาตรฐาน นาฏศิลป์พื้นบ้าน การฝึกปฏิบัติท่าร า นาฏยศัพท์
    ภาษาท่า ภาษานาฏศิลป์ โดยใช้ใบหน้า มือ ล าตัว เคลื่อนไหวร่างกายตามจังหวะ เนื้อร้อง และท านองเพลง
    ประวัติความเป็นมาของเพลงร าต่าง ๆ การฝึกปฏิบัติการแสดงนาฏศิลป์เป็นชุดเป็นตอน การน าความรู้ไป
    ประยุกต์ใช้และบูรณาการกับการเรียนรู้กลุ่มสาระการเรียนรู้อื่น ๆ และชีวิตประจ าวัน คุณค่าของนาฏศิลป์ไทยที่
    เป็นมรดกทางวัฒนธรรม ภูมิปัญญาท้องถิ่น และภูมิปัญญาไทย

สิ่งที่คุณจะได้เรียนรู้

  • 1.อธิบายความรู้พื้นฐานนาฏศิลป์ไทยได้อย่างถูกต้อง
  • 2.สร้างสรรค์การแสดงโดยใช้องค์ประกอบนาฏศิลป์และการละคร
  • 3. เข้าใจสุนทรียะของการแสดงนาฏศิลป์ตามหลักการใช้ภาษาท่า
  • 4. สร้างสรรค์การแสดงโดยใช้องค์ประกอบทางนาฏศิลป์ได้อย่างถูกต้อง
  • 5. แสดงนาฏศิลป์ไทยได้อย่างถูกต้อง
  • 6. แสดงรำวงมาตรฐานได้อย่างถูกต้อง

สารบัญรายวิชา

9 บทเรียน

หน่วยการเรียนรู้ที่ 1 ความรู้พื้นฐานนาฏศิลป์?

ที่มาของนาฏศิลป์ไทย สันนิษฐานว่านาฏศิลป์ไทยมีกำเนิดมาพร้อม ๆ กับชนชาติไทย ที่เป็นเช่นนี้เพราะนาฏศิลป์ไทยเป็นส่วนหนึ่งที่บ่งบอกถึงวิถีชีวิตความเป็นอยู่ การแต่งกาย คติ และความเชื่อของคนไทยในอดีตจนถึงปัจจุบัน ทั้งนี้อาจสรุปได้ว่า นาฏศิลป์ไทยน่าจะมีที่มาจาก 4 แหล่ง ดังนี้ 1. จากการละเล่นของชาวบ้านในท้องถิ่น 2. จากการแสดงที่เป็นแบบแผน 3. จากการรับอารยธรรมของอินเดีย 4. จากการเลียนแบบธรรมชาติ
ความหมายนาฏศิลป์ 
ให้นักเรียนบอกวิธิการอนุรักษ์นาฏศิลป์ไทย มา5ข้อ
ที่มานาฏศิลป์ไทย

หน่วยการเรียนรู้ที่ 2 รำวงมาตรฐาน?

รำวงมาตรฐาน เป็นการแสดงที่มีวิวัฒนาการมาจาก “ รำโทน “ เป็นการรำและร้องของชาวบ้าน ซึ่งจะมีผู้รำทั้งชาย และหญิง รำกันเป็นคู่ ๆ รอบ ครกตำข้าวที่วางคว่ำไว้ หรือไม่ก็รำกันเป็นวงกลม โดยมีโทนเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ ลักษณะการรำ และร้องเป็นไปตามความถนัด ไม่มีแบบแผนกำหนดไว้ คงเป็นการรำ และร้องง่าย ๆ มุ่งเน้นที่ความสนุกสนานรื่นเริงเป็นสำคัญ เช่น เพลงช่อมาลี เพลงยวนยาเหล เพลงหล่อจิงนะดารา เพลงตามองตา เพลงใกล้เข้าไปอีกนิด ฯลฯ ด้วยเหตุที่การรำชนิดนี้มีโทนเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ จึงเรียกการแสดงชุดนี้ว่า “ รำโทน “ ต่อมาเมื่อปีพ.ศ. ๒๔๘๗ ในสมัยจอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี รับบาลตระหนักถึงความสำคัญของการละเล่นรื่นเริงประจำชาติ และเห็นว่าคนไทยนิยมเล่นรำโทนกันอย่างแพร่หลาย ถ้าปรับปรุงการเล่นรำโทนให้เป็นระเบียบทั้งเพลงร้องลีลาท่ารำ และการแต่งกาย จำทำให้การเล่นรำโทนเป็นที่น่านิยมมากยิ่งขึ้น จึงได้มอบหมายให้กรมศิลปากรปรับปรุงรำโทนเสียใหม่ให้เป็นมาตรฐาน มีการแต่งเนื้อร้อง ทำนองเพลงและนำท่ารำจากแม่บทมากำหนดเป็นท่ารำเฉพาะแต่ละเพลงอย่างเป็นแบบแผน

หน่วยการเรียนรู้ที่ 3 นาฏยศัพท์ภาษาท่า?

นาฏยศัพท์ หมายถึง ศัพท์ที่ใช้เกี่ยวกับลักษณะท่ารำ ที่ใช้ในการฝึกหัดเพื่อแสดงโขน ละคร เป็นคำที่ใช้ในวงการนาฏศิลป์ไทย สามารถสื่อความหมายกันได้ทุกฝ่ายในการแสดงต่าง ๆ "นาฏย" หมายถึง เกี่ยวกับการฟ้อนรำ เกี่ยวกับการแสดงละคร "ศัพท์" หมายถึง เสียง คำ คำยากที่ต้องแปล เรื่อง เมื่อนำคำสองคำมารวมกัน ทำให้ได้ความหมายขึ้นมา

หน่วยการเรียนรู้ที่ 4 การผลิตและการแสดง?

นาฏศิลป์ไทยเป็นศิลปะการแสดงที่สร้างความเพลิดเพลิน สนุกสนานให้กับมนุษย์ นาฏศิลป์เป็นศิลปะที่เกิดขึ้นจากการเลียนแบบกิริยาท่าทางของคนและสัตว์ การรับอารยธรรมจากอินเดีย การละเล่นเพื่อผ่อนคลายและการบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งการแสดงนาฏศิลป์ประกอบด้วย การฟ้อนรำ ดนตรี และการขับร้อง นำมารวบรวมจนเกิดเป็นนาฏศิลป์ที่สวยงาม การแสดงนาฏศิลป์ไทย แบ่งออกเป็น โขน ละคร รำและระบำ การแสดงพื้นเมือง ซึ่งในแต่ละประเภทมีรูปแบบการแสดงที่แตกต่างกันออกไป

เกี่ยวกับผู้สอน

ปริญญาตรี สาขานาฏศิลป์ไทย คณะครุศาสตร์ สถาบันราชภัฎพระนคร ปริญญาโท สาขาการบริหารการศึกษา คณะครุศาสตร์มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี ปัจจุบัน ครูกลุ่มสาระการเรียนรู้ศิลปะ ตำแหน่ง ครู ชำนาญการ
3.82 (11 การให้คะแนน)

6 รายวิชา

1027 ผู้เรียน

เรียน

สื่อการเรียนรู้รายวิชา

  • 1.แบบเรียนรายวิชา ศ20241
  • 2.สื่อวัดีทัศน์
  • 3.รูปภาพประกอบการแสดง

กลุ่มเป้าหมาย

  • ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1